ΓΙΑΤΙ ΚΥΡΙΕ FREUD

 

ΓΙΑΤΙ ΚΥΡΙΕ FREUD

 

Την Κυριακή του Θωμά, επέστρεφα από την Κρήτη στις Φερές του Έβρου που υπηρετώ σαν δασκάλα.

Είχα πάει εκεί για να παρακολουθήσω, στο θαυμάσιο κέντρο που διαθέτει στο Κολυμπάρι, η Ορθόδοξος Ακαδημία ένα παιδαγωγικό συνέδριο και έμεινα με τις καλύτερες εντυπώσεις και για το θέμα του, που ήταν: «Η ελευθερία της συμπεριφορά μας» και για το περιβάλλον της ακαδημίας που εμπνέει.

Η Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης είναι ένα πρωτότυπο κοινωφελές ίδρυμα, αφού είναι εμπνευσμένη από την πλατωνική παράδοση του συν-φιλοσοφείν, που πάει να πει, προσκαλώ ή φιλοξενώ κάθε άνθρωπο, που ερευνά την αλήθεια, κάτω από την προστατευτική ασπίδα του «ένα γνωρίζω ότι με την ακρίβεια που θέλει η αλήθεια τίποτα δεν γνωρίζω»,αλλά πιστεύει ότι: όταν συν-σκέφτονται οι άνθρωποι με αρωγό τη συμπάθεια που πρέπει να δείχνει ο ένας στα λάθη του άλλου και τον έπαινο που πρέπει να δίνει ο ένας στην σωστή γνώμη του άλλου, τότε τα δύο μυαλά σκέπτονται καλύτερα από το ένα!

Το θέμα της εισήγησης που έκανε περισσότερο εντύπωση και συζητήθηκε, ήταν: «Ο S. Freud διάβαζε Πλάτωνας, αλλά δεν το είπε;»

Πάνω κάτω ο εισηγητής είπε τα ακόλουθα:

Παρακαλώ αγαπητοί σύνεδροι (σ.σ. και συ αγαπητέ αναγνώστη) να δώσετε προσοχή στις δυο απόψεις που, παρουσιάζονται εδώ, για τον τρόπο που σκεπτόμαστε και ενεργούμε στη ζωή μας. Πώς εξηγούν την συμπεριφορά του ανθρώπου , ο S. Freud και ο Πλάτωνας.

Θα διαπιστώσετε ότι είναι ταυτόσημες, σαν να αντέγραψε ο ένας τον άλλον. .

Σας επισημαίνουμε μόνο, για χάρη της δίκαιης κρίσης, ότι ο Πλάτωνας τα δίδαξε ,τα είπε και τα έγραψε 2360, περίπου ,χρόνια νωρίτερα από τον Φρόιντ.

Λίγο χαμηλόφωνα ψιθύρισε «είπαν τα πάντα οι δικοί μας, τότε που μιλούσαν (αυτοί)και μας άκουγαν(οι άλλοι)»

Ο Freud αναφορικά µε τον τρόπο που διαμορφώνεται η συμπεριφορά μας διατύπωσε την άποψη ότι αυτή σχετίζεται µε τα ανθρώπινα ένστικτα και τον τρόπο που ο άνθρωπος ικανοποιεί τις ανάγκες του.

Άλλες ανάγκες του, ο άνθρωπος, μπορεί και πρέπει, να τις ικανοποιεί και άλλες ανάγκες του, που δεν είναι ηθικά σωστές, προσπαθεί να μην τις ικανοποιεί

Προσπαθεί πάντα ο άνθρωπος να μάθει τους κοινωνικούς και ηθικούς κανόνες μέσα στους οποίους θα κινηθεί για να γνωρίζει ποιοι του επιτρέπουν ή ποιοι του απαγορεύουν να ικανοποιεί αυτό που θέλει, δηλαδή τις ανάγκες του.

Ο Freud, ειδικότερα, πιστεύει ότι την ανθρώπινη προσωπικότητα την διακρίνουν τρία µέρη:

Πρώτο. Το ένστικτο, το ασυνείδητο θέλω , που περιέχει τα αρχέγονα ένστικτα, τις φυσικές ανάγκες κάθε οργανισμού, έτσι όπως τις εκδηλώνει και κάθε ζώο και προσπαθεί να τις ικανοποιήσει. Το ασυνείδητο θέλω το ονομάζει, ο Freud, id -εκείνο- και εννοεί το ανεπεξέργαστο, από τη λογική, θέλω κάθε ανθρωπίνου οργανισμού. (θέλω ότι και κάθε ζώο).

Δευτερο. Το υπερεγώ,(πόσο άξιος θέλω να είμαι) που περιέχει όλες τις αξίες που θέλει να παρουσιάζει ο άνθρωπος και που μπορεί να είναι: κοινωνικές αξίες, πολιτιστικές αξίες, ακαδημαϊκές αξίες, θρησκευτικές αξίες ή όποια άλλη αξία θεωρεί σημαντική. (θέλω ό,τι θα με κάνει αξιέπαινο σε μια κοινωνία αξιόλογων ανθρώπων)

Όλες αυτές τις αξίες τις πιστεύει ο άνθρωπος και θέλει να τις υπηρετεί με

συνέπεια, γιατί νομίζει ότι αυτές τον προσδιορίζουν και καθορίζουν το στίγμα της μοναδικής προσωπικότητάς του.

Αυτό το υπερεγώ, συνεχώς μεταβάλλεται κάτω από την ισχυρή επίδραση της γνώσης και των εμπειριών της ζωής μας μέσα στην κοινωνία.

Τρίτο. Το Εγώ, (πόσο άξιος είμαι) που εμπεριέχει όλη τη γνώση και την ικανότητα που έχει ο άνθρωπος να εφαρμόσει στην πράξη τη συμπεριφορά, που θα τον βοηθήσει να διατηρήσει την εικόνα του υπερεγώ του ,που θέλει να δείχνει στην κοινωνία.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του ο άνθρωπος προσπαθεί να ισορροπήσει με επιτυχία, αφενός με την ικανοποίηση των αναγκών του, αφετέρου η ικανοποίηση αυτή των αναγκών του να γίνει με κόσμιο τρόπο, με βάση, δηλαδή, τα κριτήρια διαγωγής που γνωρίζει και θέλει να τηρεί.

Αυτό το πετυχαίνει ο άνθρωπος όταν εφαρμόζει στην πράξη τις κατάλληλες κοινωνικές δεξιότητες και τις συμπεριφορές στην προσπάθεια να ικανοποιήσει τις ανάγκες του. Έτσι δεν έρχεται σε σύγκρουση με τις αξίες που πιστεύει και δεν εκθέτει το υπερεγώ του.

Επιγραμματικά θα λέγαμε ότι το ασυνείδητο, που περιέχει τα αρχέγονα ένστικτα, υπαγορεύει το τι θέλω. (πρωτόγονο θέλω).

Το υπερεγώ καθορίζει τη συνείδηση και περιορίζει αυτό που υπαγορεύει το ασυνείδητο από το τι θέλω σε τι πρέπει να θέλω όσμια θέλω).

Το εγώ που περιέχει το λειτουργικό μέρος της συμπεριφοράς μας και καθορίζει το τι μπορώ να κάνω (πόσο μπορώ να ανταποκριθώ με κόσμιο τρόπο στη ζωή παραμερίζοντας τα πρωτόγονα ένστικτα και υπηρετώντας τα κόσμια πρέπει)

ΙΙΙ Ισορροπημένος άνθρωπος είναι αυτός που αφού δαμάσει τα πρωτόγονα «θέλω», γνωρίσει να διαλέγει τα ευπρεπή «θέλω» και μπορεί να τα κάνει πράξη.

Αυτά λέει ο Freud, αλλά όποιος έχει διαβάσει το έργο του Πλάτωνα θα θυμηθεί ότι τούτο το τριμερές σχήμα του Freud δεν είναι πρωτότυπο, το συναντά στον Φαίδρο.

Εκεί ο Σωκράτης συμβουλεύει ένα νεαρό τον Φαίδρο να ζει με μέτρο, λέγοντάς του να κατευθύνει τα ένστικτα και τις ανάγκες του, σύμφωνα με την ευνόητη και κόσμια συμπεριφορά.

Ο λόγος του Πλάτωνα απλός, ευθύς, κατανοητός, όπως είναι ο πραγματικά σοφός λόγος. Σοφόν το σαφές έλεγε ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός του λόγου.

Με παραδείγματα απτά: άσπρο, μαύρο, άλογο, ηνίοχος και όχι με τα ασαφή εγώ, υπερεγώ και εκείνο

Ο Πλάτωνας συμβολίζει την ανθρώπινη ύπαρξη με ένα άρμα που το σέρνουν δυο διαφορετικά άλογα (ένα μαύρο με πρωτόγονη συμπεριφορά και ένα άσπρο με κόσμια συμπεριφορά) και το κυβερνά ένας ηνίοχος με τη λογική του.

Αν θέλαμε να κάνουμε ένα παραλληλισμό θα λέγαμε ότι:

Αυτό που ονομάζει ο Freud εγώ ο Πλάτωνας το ονομάζει λογική και το συμβολίζει µε τον ηνίοχο, αυτόν που κρατάει τα ηνία και κυβερνά.

Αυτό που ονομάζει ο Freud Υπερεγώ, ο Πλάτωνας το ονομάζει Επιθυμητό (κυριαρχία επάνω στο θυμικό μας με κόσμια συμπεριφορά) και το συμβολίζει µε άσπρο άλογο που αγαπά τον κόσμιο τρόπο ζωής, τον κόσμο της τιμής και της σωφροσύνης.

Αυτό που ονομάζει ο Freud id -εκείνο, το ένστικτο, ή ασυνείδητο, ο Πλάτωνας το ονομάζει θυμικό και το συμβολίζει µε μαύρο άλογο, που έχει την αρχέτυπη ακολασία, αλαζονεία και αυθάδεια.

Βασικός στόχος του αναβάτη κατά τον Πλάτωνα (του Εγώ του Freud) είναι η διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ ενστίκτων (θέλω) και ηθικών κωδίκων (πρέπει).

Η ικανότητα να πετύχουμε σωστή συμπεριφορά εξαρτάται, αφενός, από το πόσο όμορφο είναι το άσπρο άλογο μας ,η επιθυμία μας, λέει ο Πλάτωνας (το υπερεγώ λέει ο Freud) να πετύχουμε τον στόχο μας που είναι η ωραία εικόνα, η κόσμια, που θέλουμε να έχουν οι άλλοι για μας, αφετέρου, από την ηθική συμπεριφορά που έχει αποκτήσει ο Ηνίοχος μας και τον κάνει να έχει λογική. (το εγώ όπως το λέει ο Freud) ώστε να δαμάσει τα άτακτο, κακό, μαύρο και εγωιστικό άλογο που μας αναστατώνει και χαλάει την ωραία πορεία που θέλουμε και πρέπει να μπορούμε να την βαδίσουμε.

Το τριμερές σχήμα του Πλάτωνα είναι πιο σαφές και συμβολικό σε σχέση µε τις έννοιες «εκείνο», «εγώ» και «υπερεγώ» του Freud .

(Πόσο σεμνός είναι ο λόγος του Σωκράτη ,αν και έχει πικρή ειρωνεία, όταν λέει στην «απολογία» του ότι: «Η δική μου σοφία είναι ανθρώπινη ενώ των σοφιστών (εκείνων που θέλουν να φαίνονται σοφοί) ανώτερη της ανθρώπινης, που πάει να πει ότι: εγώ προσπαθώ να υποτάξω τη σοφία στη λογική, αφού προσπαθώ να βρω τις απλές λέξεις ώστε να γίνεται κατανοητός ο λόγος μου, ενώ οι σοφιστές προσπαθούν να βρουν τις περίτεχνες και ασαφείς λέξεις ώστε να γίνεται ακατανόητος ο λόγος τους και να φαντάζει σοφός. Εγώ υποτάσσω την γλώσσα μου στο νου, ενώ αυτοί υποτάσσουν το νου στη γλώσσα».

Εν αρχή είναι η σοφία, ο λόγος είναι η περιγραφή της.

Η διαφορά είναι μεγάλη.

Σας Ευχαριστώ!

Ερωτήσεις παρακαλώ.

Το θέμα της εισήγησης άρεσε και οι ερωτήσεις πολλές!

Ένας ακροατής ρώτησε: Γιατί δεν κάνει ο Φρουντ στο έργο του, αναφορά στον Πλάκωνα;

Απάντηση εισηγητή: Και εγώ διερωτώμαι! Ίσως να είναι σύμπτωση απόψεων δύο σοφών-Τριγωνικότητα των ιδεών λέγεται αυτό-. Ίσως και να το αποσιώπησε ο Φρόιντ-κακώς βέβαια-. Οπότε: Ή εγώ αδικώ τον Φρόιντ ή ο Φρόιντ τον Πλάτωνα

Ερώτηση άλλου ακροατή: Ο Φαίδρος του Πλάτωνα έχει ερωτικό ή παιδαγωγικό περιεχόμενο.

Απάντηση εισηγητή: Ερωτικό κατά το γράμμα, παιδαγωγικό κατά το πνεύμα. Εγώ θεωρώ ότι ο Πλατωνας παιδαγωγεί τον Έρωτα.

Άλλη ερώτηση ακροατή: Ο Freud είναι ψυχολόγος, ο Πλάτωνας παιδαγωγός. Πως λένε τα ίδια:

Απάντηση εισηγητή: Η επιστήμη είναι ενιαία. Την χωρίσαμε για να την σπουδάσουμε καλύτερα. Το έργο του Πλάτωνα έχει μεγάλο επιστημονικό εύρος. Ο Πλάτωνας δεν έγραψε άμεσα παιδαγωγικό έργο, αλλά έμμεσα όλα του τα έργα -η επιστήμη που υπηρετεί- είναι εφαρμοσμένη παιδαγωγική

Τότε ρώτησα κι εγώ λίγο δειλά!

Είπατε, ότι ο σοφός άνθρωπος προτάσσει στο λόγο του την αλήθεια με αποδείξεις λογικές ή με υποθετικές εικασίες με πολλές επιφυλάξεις, χωρίς βεβαιότητες. Αντίθετα ο σοφιστής προτάσσει την επίδειξη σοφίας με στόμφο, αλλά, προ πάντων, με προσεκτικό διάλεγμα γοητευτικών λέξεων, φράσεων και ασαφών υπαινιγμών. Εντυπωσιάζει τον ακροατή, η αξιέπαινη γλωσσομάθεια του, αν και δεν διαθέτει ό λόγος του αποδεικτική λογική και αλήθεια.

Η απάντησή του ήταν: Είναι έτσι ακριβώς , αγαπητή μου, γιατί οι άνθρωποι, εντυπωσιάζονται από τις ασαφείς έννοιες, γιατί  πιστεύουν ότι δεν είναι δυνατόν να ομιλεί κάποιος με τέτοιο στόμφο, λεξιλόγιο και βεβαιότητα, χωρίς να έχει ξεκάθαρη εικόνα των λεγομένων τους. Οι ακροατές τους, δεν καταλαβαίνουν τα νοήματα των λόγων τους και το αποδίδουν, στην δική τους νοητική ανεπάρκεια. Αυτό είναι το μεγαλύτερο κακό που κάνουν οι…. Σοφιστές.

Πάρα πολλά παράδειγμα σοφιστών και σοφιστιών βρίσκουμε στους ποιητές και τα ποιήματα του υπερρεαλισμού που οι άνθρωποι θαυμάζουν πολλές ασυναρτησίες διατυπωμένες με λόγο ασαφή.

Το ακροατήριο χειροκρότησε την απάντηση αυτή και με αυτό πηρέ τέλος η εισήγηση - διάλεξη.

Παρακολούθησα και άλλες εισηγήσεις και όταν τελειώσαμε αγόρασα μερικά αναμνηστικά, καθώς και 25 κάρτες της Ακαδημίας, όλες ίδιες, όσα και τα παιδιά της τάξης μου. Επάνω έγραψα: «Εύχομαι να σας δω κάποτε προσκυνητές σε τούτο το εξωκλήσι της γνώσης στο κολυμπαρι» Τις έβαλα σε 25 φακέλους και τους ταχυδρόμησα. Πού ξέρεις, σκέφτηκα, κάπως έτσι δεν αρχίζουν τα …όνειρα!

Το θέμα μου ,βέβαια, που θέλω να σας πω είναι άλλο, αλλά χρησιμοποιώ τούτη την εισαγωγή για να το ομορφύνω

Την Κυριακή του Θωμά, λοιπόν, όταν τελείωσε το συνέδριο, επέστρεφα από το Κολυμπάρι της Κρήτης, στις Φερές του Έβρου που υπηρετώ, όπως σας είπα, σαν δασκάλα.

Η πτήση Χανιά -Αλεξανδρούπολη είχε μικρή καθυστέρηση και καθώς περίμενα στην αίθουσα αναμονής, ο νους μου γύρισε στην ορθόδοξη ακαδημία.

Γιατί τάχα την εμπνέει ο πλατωνικός λόγος και όχι το πρωτότυπο που είναι ο Σωκρατικός λόγος; σκέφτηκα. Ίσως έχουν δίκιο. Την τεχνική της διαλεκτικής μεθόδου, της τεχνικής, δηλαδή, εκμαίευσης λογικής γνώμης με τον διάλογο πρώτος, βέβαια, την χρησιμοποίησε ο Σωκράτης, αλλά ο Πλάτωνας την εκλέπτυνε τεχνικά και παιδαγωγικά με τον γραπτό του λόγο και την δίδαξε στη σχολή του που πήρε το όνομα ακαδημία πλάτωνα.

Έτσι έδειξε τις αρετές της μαιευτικής μεθόδου που ενδεχομένως χρησιμοποιούσε με μη παιδαγωγικό τρόπο ο Σωκράτης, αφού έκανε πολλούς εχθρούς με τις έντονες συζητήσεις του.

Δεν αρκεί στον καλό δάσκαλο να αποδείξει στους συνομιλητές του το σωστό, αλλά πρέπει να φροντίζει να είναι φιλικός μαζί τους για να θέλουν να ακούν.

Η μαιευτική μέθοδος του ιδιόρρυθμου και εριστικού Σωκράτη, στα χέρια του Πλάτωνα πλουτίζεται με παιδαγωγικές αρετές όπως: επιείκεια στο λάθος, ενθάρρυνση του συνομιλητή, έπαινο του συνομιλητή. Η έμφαση δίνεται; στον συνομιλητή.

Ο Πλάτωνας έκανε οικουμενική την μαιευτική του δασκάλου του, όπως ο Παύλος την αγάπη. του δικού του. Αυτές οι ομοιότητες, ίσως έκαναν…..

-Μη μου πεις πως είσαι η Αθηνά!

Το είπε τόσο δυνατά που όλοι γύρισαν προς το μέρος μας.

-Ξαφνιάστηκα! Σταμάτησα τις σκέψεις μου και γύρισα να δω, με έκπληξη αλλά και απορία .

Μη μου πεις πως είσαι ο…. «ΠΟΤΕ ΠΙΑ», είπα!

Ναι, μου είπε! και αγκαλιαστήκαμε.

Ήταν ένας παλιός συμμαθητής μου από το Δημοτικό σχολείο, Ερμή τον έλεγαν και είχα να τον δω είκοσι τόσα, περίπου, χρόνια. Φορούσε στολή αξιωματικού, αυτός και η παρέα του, μία γυναίκα και τρεις άντρες. Αυτοί πήγαιναν Αθήνα, εγώ Αλεξανδρούπολη.

Δεν θα σας περιγράψω τη χαρά μου και τις πολλές ερωτήσεις για το σκοπό του ταξιδιού μας. Ούτε για τις πολλές αναμνήσεις που φρεσκάραμε, για να μην σας κουράσω.

Θα πω μόνο για μια μακέτα ,που είχαμε κατασκευάσει και μου τη θύμισε. Τη μακέτα την φτιάξαμε, τότε, στο σχολείο, ο Ερμής, η Αγνοδίκη και εγώ για ένα διαγωνισμό.

Συγκεκριμένα ο δήμαρχος θα βράβευε την ωραιότερη μακέτα μιας ιδανικής πόλης που θα σχεδίαζαν παιδιά ηλικίας δημοτικού σχολείου.

Η μακέτα μας πήρε το πρώτο βραβείο και τοποθετήθηκε σε ειδική αίθουσα του Δημαρχείο.

Στη μακέτα είχαμε αποτυπώσει μια ιδανική πόλη όπως την φανταζόμαστε τότε. Είχε μια ολοστρόγγυλη και τεράστια πλατεία 31400 τετραγωνικών μέτρων, με το μνημείο ηρώων της ακριβώς στο κέντρο της, καθώς και τα τέσσερα σημαντικότερα δημόσια κτήρια της γύρο από την πλατεία σε κλίμακα 1προς 100.

Αν καθόσουν μπροστά στο μνημείο στο κέντρο της πλατείας

Έβλεπες εμπρός σου, την εκκλησία. Ένα θαυμάσιο ορθογώνιο παραλληλόγραμμο (Βασιλικός ρυθμός) Αν κρατούσες το βλέμμα σου σε μια απόλυτη ευθεία γραμμή θα περνούσε την κυρία είσοδο της εκκλησίας, θα διέσχιζε τον πρόναο και τον κυρίως ναό και μέσα από την ωραία πύλη θα έβλεπες τον ιερέα μπρος στην αγία τράπεζα να ιερουργεί. Αν κοιτούσες προσεκτικά στα αριστερά σου, ακριβώς, θα έβλεπες το Σχολείο στα δεξιά σου, ακριβώς, το Δημαρχείο και πίσω σου , ακριβώς, το κτήριο της Αστυνομίας

Και τα τέσσερα κτήρια εφάπτονταν της πλατείας και είχαν την κύρια και επίσημη είσοδο τους από την πλατεία.

Το πρόβλημα ήταν ότι δεν είχαμε τοποθετήσει τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Αυτό έπρεπε να το μαντέψει ο θεατής της μακέτας μας.

Το δεύτερο πρόβλημα ήταν να βρει ο θεατής της μακέτας πόσο απέχει το ένα κτήριο από το άλλο και όλα από το μνημείο.

Την μακέτα αυτή την κρατούν ακόνη στο Δημαρχείο και ας άλλαξαν τόσοι δήμαρχοι!. Τι υπολογισμοί, τι προβληματισμοί, τι απορίες με αυτή τι μακέτα!

Αλλά αρκετά με τις αναμνήσεις, άλλωστε, ομορφαίνουν τη ζωή μόνο όταν είναι φευγαλέες, αν παραμένουν λιμνάζουν σαν βάλτος.

Πρέπει όμως να σας εξηγήσω γιατί τον είπα «ΠΟΤΕ ΠΙΑ», για να μη με πάρετε για αγενή, αλλά , κυρίως, για να μάθετε την ιστορία μιας υπόσχεσης που μου έδωσε τότε στο Δημοτικού σχολείου, και που σήμερα έμαθα ότι την τήρησε.

Ήταν αρχές Δεκεμβρίου του 19.... Οι κηδεμόνες είχαν συγκεντρωθεί για να πάρουν τη βαθμολογία του τριμήνου. Οι γονείς του Ερμή ήταν εργάτες μετανάστες στην Γερμανία, όπως ήταν και ο παππούς του παλαιότερα στην Αμερική, όπως είναι και σήμερα χιλιάδες ξένοι μετανάστες εργάτες στη χώρα μας. Αυτός ζούσε με την αδελφή του, τον παππού και τη γιαγιά.

Όταν η δασκάλα μοίρασε τους ελέγχους, ο Ερμής είδε τον παππού του, που ήταν και κηδεμόνας του, να φεύγει πολύ λυπημένος. Ο παππούς δεν του είπε τίποτα και καλά έκανε, γιατί οι άνθρωποι μαθαίνουν καλύτερα ,καμιά φορά, με τη σιωπή.

Ο Ερμής έσκυψε το κεφάλι από ντροπή, ήρθε κοντά μου και μου είπε:

- Αθηνά, δεν θέλω να ξαναέρθω στο σχολείο, ποτέ πια.

- Ερμή, του είπα, παίρνοντας ένα ύφος επίσημο και σοβαρό γεμάτο συμπόνια, εκείνο που με ανησυχεί τώρα με σένα, δεν είναι οι βαθμοί σου, που μπορούν να αλλάξουν, αλλά αυτό το ΠΟΤΕ ΠΙΑ. Αν το έβαζαν στα πόδια, φίλε Ερμή, οι άνθρωποι τόσο εύκολα, σε κάθε αποτυχία, τότε τίποτα δεν θα υπήρχε από ό,τι έχουμε σήμερα.

Αν νιώθεις ότι προσπάθησες και δεν μπόρεσες, δεν πειράζει. Αν νιώθεις ότι δεν προσπάθησες, να προσπαθήσεις. Το σχολείο μάς δίνει πάντα εφόδια κι απ’ αυτά παίρνουμε όσα μπορούμε. Η προσπάθεια μετράει, όχι τα πείσματα και η δειλία.

Τότε με σταμάτησε και μου είπε:

- Αθηνά, σαν την άλλη Αθηνά μιλάς, τη σοφή. Έχεις δίκιο. Για μια στιγμή ντράπηκα και δείλιασα. για μια στιγμή μονάχα.

Ξέρω, δεν έπρεπε να το πω.

Τώρα μου έδωσες τη δύναμη και τα φτερά του Ίκαρου να πετώώώώώώ!

- Τι σκοπεύεις να κάνεις τώρα ;

- Θα προσπαθήσω να μη βρεθώ, ΠΟΤΕ ΠΙΑ, σε τόσο δυσάρεστη θέση.

- ΠΟΤΕ ΠΙΑ, είπες, Ερμή. Ήδη πήρες ένα δέκα από μένα.

- Τότε να το ξαναπώ: ΠΟΤΕ ΠΙΑ.

Το είπε και το έκανε. Ποτέ πια δεν είπε «ποτέ πια» και να τώρα πραγματικός Ίκαρος με φτερά να πετά στους αιθέρες με την ορμητική φρονιμάδα που θέλουν τα όνειρα.

Κούνησε το κεφάλι του και μου ψιθύρισε με νόημα: Βλέπεις «δασκάλα» μου πόσο αιώνια διαρκούν μερικές στιγμές.

Μη διδάσκεις μόνο γνώσεις στα παιδιά, συναισθήματα δίδαξε τα, όπως δίδαξες και μένα.

Έβγαλε από την τσάντα του ένα ασημένιο πουλί με ανοιχτά φτερά -το σήμα της αεροπορίας - και μου το έδωσε

Πάρε το και μάθε στα παιδιά σου να πετάνε.

Τους φώναξαν ξαφνικά από τα μεγάφωνα να επιβιβαστούν. Τότε με σύστησε βιαστικά στη γυναίκα του και στους άλλους και καθώς έφευγαν με ρώτησε:

Εσύ παντρεύτηκες;

Όχι, του είπα, όσοι μαθαίνουν να πετούνε φεύγουν.

Αυτό το τελευταίο δεν το άκουσε:

Καλύτερα που δεν το άκουσε…

Όταν τέλειωσε το ταξίδι μου, αργά πολύ το βράδυ και μπήκα στο σπίτι, άφησα τα πράγματά στο πάτωμα και έκατσα στο κρεβάτι.

Καλύτερα που δεν το άκουσε, ξανασκέφτηκα…

Στο κάτω-κάτω τα όνειρα πρέπει να τα ζεις, δεν τα φυλάς σαν αναμνήσεις

Αθηνούλα, Αθηνούλα, είπα ψιθυριστά στο εαυτό μου: αισθήματα που δεν ειπώθηκαν είναι σαν να μη γεννήθηκαν ΠΟΤΕ.

Έγειρα να κοιμηθώ.

Ήταν ήδη αργά, αλλά τι με αυτό, πάντα έχει χρόνο η νύκτα να φέρει καινούρια όνειρα!!!!!

Προπάντων, σε ανθρώπους που θέλουν να ονειρευθούν!!!

Σε λίγες μέρες πέρασαν πάνω από τις Φέρες δυο Φαντομ, αστραφτερά με δαιμονισμένη ταχύτητας και ήχο κεραυνών. Έμοιαζαν σαν δύο λαγωνικά που γυρίζουν από τα κυνήγια του Αιγαίου. Δεν ξαφνιάστηκα καθόλου .Μου φάνηκαν τόσο οικεία λες και το περίμενα.

Ούτε η πρόσκληση που πήρα από τον Ερμή και την γυναίκα του, ότι την επόμενη Κυριακή θα έρθουν στην Αλεξανδρούπολη και με καλούσαν να δειπνήσουμε στην λέσχη αξιωματικών, με ξάφνιασε.

Διαισθανόμουν ότι θα υπήρχε και τέταρτος στο τραπέζι.

Είναι ασφαλής φίλος ο Ερμής και εγώ γεμάτη προσδοκίες……

Πέρασαν τρεις μέρες από την Κυριακή! Έχω τόσα να γράψω! Αλλά πως;

Παίρνει κανείς το χέρι του για να γραψει όταν του το κρατα ένα άλλο χέρι περπατώντας………  

Η Λύση του προβλήματός μας

Προσπαθούμε μαζί βήμα-βήμα.

( Η λύση που δίνουμε παρέχει μια ενδεικτική πορεία η οποία

Πρέπει να προσαρμόζεται στο ρυθμό καθένα μας)

Νύξη 1: Φτιάξε έναν κύκλο με κέντρο το μνημείο και ακτίνα τέτοια που να δίνει το εμβαδόν της πλατείας. Είπαμε ότι τούτη η ιστορία για τούτο το πρόβλημα έγινε. Προσπάθησε και λίγο με τους αριθμούς.

Νύξη 2: κάνε, κλίμακα 1:100, που σημαίνει ότι κάθε απόσταση απεικονίζεται στο χάρτη 100 φορές μικρότερη. Σχεδίασέ τα όλα σε μια κόλλα χαρτί, αν δεν θέλεις να κάνεις κατασκευές.

Νύξη 3: Ξεκίνα από την εκκλησία Διάλεξε τη σωστή θέση ,αλλά ,προ πάντων μάντεψε που πρέπει να βάλεις την Ανατολή

Νύξη 4 Βάλε μετά το σχολείο, μετά το Δημαρχείο, μετά την Αστυνομία

Νύξη 5.Πόσα μέτρα απέχει:

η εκκλησία την Αστυνομία

το Δημαρχείο, από το σχολείο

η εκκλησία από το σχολείο;

το Δημαρχείο, από την Αστυνομία

το μνημείο από την Εκκλησία, από το Δημαρχείο, από την Αστυνομία ,από το σχολείο

Νύξη 6 Βάλε σωστά τα σημεία του οριζόντια

Νύξη 7 Που πρέπει να είναι η εκκλησία σε σχέση με τα σημεία του ορίζοντα;

Νύξη 8 Που πρέπει να είναι το σχολείο σε σχέση με τα σημεία του ορίζοντα;

Νύξη 9: Το πρόβλημα έχει αξία να το λύσεις με χάρακες και διαβήτες ή με κατασκευές:

Νύξη 10: Λέξεις κλειδιά: Ο αριθμός π=3,14. Το ιερό της εκκλησίας έχει πίσω του την ανατολή. Το Πυθαγόρειο θεώρημα

Λίγα Λόγια

Καθημερινή ενημέρωση σε όλα τα θέματα που αφορούν την εκπαίδευση.

Με νέο υλικό και πρωτότυπες προτάσεις, στόχος μας είναι να ενημερώνει κάθε ενδιαφερόμενο και να βοηθάει καθένα που θέλει να ασκεί διδακτικό ή καθοδηγητικό έργο.

Google Maps

Στοιχεία Επικοινωνίας

Επικοινωνήστε