ΣΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΗΣ ΔΟΞΑΣ

Η μοναξιά της δόξας    Του Α.Β.Καραμπάτσου  

 

Με δίκαια παράπονα όσοι μιλούν

Σαν άξιοι που είναι μα δεν παίρνουν

θέσεις και αξιώματα, τιμές ψηλές

για τις καλές τις γνώμες και τα έργα

μην τους πληγώνεις με παρηγοριές

μην τους μιλάς για τη φθορά και άλλα

 

Να το παράδειγμα και είναι λαμπρό

να μοιάσουν σαν μπορούν των Θεσπιέων

που έκαναν έργα υψηλά χωρίς ποτέ

όμοια να πάρουν τις τιμές και τους επαίνους

 

στις Θερμοπύλες στήθηκαν ορθοί

φιλότιμοι μπροστά στην ιστορία

δίχως «τις κείνων ρήμασι» αυτοί

δίχως του «ταν ή τας» την ιερή φοβέρα

 

Με τη συνείδηση ορθή στηθήκανε

Και φώναξαν no passarai του Ξέρξη

Χωρίς να γράψει πια κανείς γι αυτούς

μνημόνια, αριθμούς και αναλογίες

 

Του Σιμωνίδη ο οίστρος με Παραγγελιά

Και οι τύμβοι των Λακεδαιμονίων

Σκέπασαν με σιωπή τους Θεσπιείς

Οι στίχοι οι δυνατοί και τα μνημεία

 

Δεν είχαν εφόρους με Απέλλα αυτοί

ούτε Ίλη, ούτε Αγωγή ούτε κρυφίες

Δεν ασκήτεψαν κοντά σε βασιλείς

δεν έμαθαν να αναμένουν οι Θεσπιείς

τις πέτρινες γραφές με τους επαίνους

 

Ορθοί κρατάνε μόνο τη συνείδηση

στη μοναξιά της δόξας πάντα μένουν

 

Αυτά μόνο αρκούν. Θα καταλάβουν

οι άξιοι άνθρωποι που τώρα πονούν

και φθείρονται και κλαίνε και καρτερούν

από δοτούς, από ίσκιος, από είδωλα,

στεφάνια με τιμές και με επαίνους

 

Στεφάνια όσοι θέλουν να φορούν

να μάθουν να τα φτιάχνουν

 

Α.Β.Καραμπατσος 

τιμητικο αφιερωμα στους Θεσπιείς  9-3-2016

 

 

 

Ο ΣΠΑΡΟΣ            Του Α.Β.Καραμπάτσου


Τα ψάρια μοιάζουν με λεφτά

-λαχταριστά-

ψιλά, χοντρά, και μύρια.

χρυσά-αργυρά είναι μερικά

-και ακριβά-

κι άλλα σκέτα μπακίρια.

 

Ο σπαρος ειναι από χαλκό

-ψάρι φτηνό;-

μα γνώση έχει περίσσεια

Η αξία τούτη δεν τ΄ αρκεί

-το διαλαλεί-

θέλει παραπανίσια

 

Περπατησιά και αλλαξιά

-Όψη , θωριά -

με νάζια πόζα αλλάζει

Λάμπει, αστράφτει και βροντά

-Τον ψευταρά-

χρυσός είμαι φωνάζει

 

Του Όλυμπου λέει οι θεοί.

-οι εθνικοί-

Σαν κάνανε θυσία

εμέ γευόταν όλοι αυτοί

-οι εκλεκτοί-

Νέκταρ και αμβροσία

 

Σπάρε! το «μέτρο» το περνάς

-περιγελάς-

Βρίζεις με αυτά που κάνεις

δεν σε ακούνε οι θεοί

είναι νεκροί

μα μην το παρακάνεις

 

Κάλπικα είναι όσα φοράς

-κι όσα μιλάς-

Γιατί και μεταξένια

ρούχα αν βάλει ο μασκαράς

-ο ψευταράς-

τα κάνει αχυρένια

 

Λέει ο καλός ποιητής

-ο υμνητής-

την ξένη φούντα λύσε

σαν ανεμίζεις το σπαθί

-είναι ντροπή-

Δική σου φούντα δέσε»

 

Δυο μάτια έχει ο λαγός

Μα βλέπει αλλιώς

Δυο και η κουκουβάγια

«τα ράσα δεν κάνουν τον παπά

-ας τα φορά-

κι ούτε η θωριά τον άντρα»

 

Σε ξυλοπόδαρα πατάς -

Και περπατάς

ψάρι μου για να αρέσεις

βλέπε τι θησαυρό κρατάς

-και τον πετάς-

Ο νους σου αστράφτει που έχεις

 

Πέτα την κούφια ξιπασιά

-μίλα σεμνά-

κι έξυπνα κάνε νάζια

μα προ παντός μη τα φοράς

- και τα κουνάς -

ξένα μαργαριτάρια

 

Ο παπαγάλος κι αν μιλά

-λόγια ξερά -

λόγο έχει τ’ αηδόνι

και το παγόνι έχει φτερά

-φανταχτερά-

μα ο αητός ψηλώνει

 

Μάθε να είσαι ευγενικός

-Λιτά κομψός-

Μοναδικός και γνήσιος.

Με περηφάνια ταπεινός

-Σεμνά σοφός-

Ψηλός μα μόλους ίσιος


 

 

Του Α.Β.Καραμπάτσου

Ένας …καθρέπτης, ο ωραιότερος, για να ….κοιτάζεστε                                                  

(για να αλλάξουμε αυτούς που πιστεύουν

ότι τις αρμονίες τις βγάζουν τα βιολιά

κι όχι οι άνθρωποι)

 

 


Αν μια μέρα σταθείς

στον καθρέφτη να δεις

ότι δείχνει εκείνος εμπρός σου

 

Να χαρείς μ’ ό,τι δεις

είναι ωραίο, να πεις,

ομορφαίνει με λόγο δικό σου.

 

Στον καθρέφτη αν βρεθείς

Τη ψυχή σου θα δεις

ό,τι παίρνει από εκείνη σου δείχνει

 

αυτή ακούει ό,τι λες

ας μιλάς με σιωπές

στα όνειρά σου αγρυπνάει εκείνη

 

Δεν μ’ αρέσει μη πεις

Ψάξε! Κάτι θα βρεις

Τα διαμάντια είναι πάντα κρυμμένα

 

Προπαντός μη βιαστείς

είναι αγώνας ζωής

να γνωρίσεις τον άγνωστο εσένα.

 

Κι αν φτωχή συ τη βρεις

Μια συγγνώμη να πεις

Τότε όλα αυτός θα στα δώσει

 

θα το νοιώσεις και συ

Η θωριά δεν αρκεί

εμορφάδα δίνει μόνο η γνώση

 

Ταπεινά να σταθείς

στον καθρέφτη μη δεις

του Ναρκίσσου σημάδια δεν πρέπει

 

Στον καθρέφτη αν βρεθείς

συ θα πεις τι θα δεις

ο καθρέφτης, θυμήσου, δεν βλέπει.



 

 

 

 

 

Αμφιβολίες                  Του Α.Β.Καραμπάτσου

 

Καμιά φορά αλλάζει ξαφνικά ο καιρός

και σαν φτερό σε φέρνει και σε πάει

πελαγωμένη με έρωτα η ψυχή αλλού

κι αλλού ο νους δεμένος από αγάπη

 

σαν θα βρεθείς σε τέτοιας θάλασσας νερά

μη βασιστείς σε κανενός τη γνώση

απόκριση δεν ξέρει να σου πει κανείς

το διάκι ή το κουπί αν θα σε σώσει

 

άλλοι θα πούνε την ψυχή να ακούς

και νικητή τον έρωτα να φέρεις

κι άλλοι τη ρώτα να κρατάς του νου

ανίκητη η αγάπη πάντα μένει

 

γνώμη οι σοφοί δεν θέλουνε να πουν

σιωπούν αυτοί γεμάτοι αμφιβολίες

και οι θεοί την προσευχή σου δεν ακούν

κουφοί αυτοί σαν προκαλούν θεομηνίες

 

Μόνος εσύ ελλανοδίκης και κριτής

το νικητή να βρεις να στεφανώσεις

τον θεατών να μην ακούς τις ιαχές

όλοι μιλούν από συνήθεια στην αρένα

 

Τέτοιου αγώνα δύσκολου κριτής

αν βρεις ποριά που βάζει σε λιμάνι

κι αν διάλεξες τον νικητή δεν θα ξεχνάς

κεινον που άφησες σε τούτο το ταξίδι.

Δέσε σε ντόκους με κάβους δυνατούς

Στο μώλο στασου με γούμενα σφιγμένος

και μούτσος στο μυχό βαθειά εκεί!

Τη ρότα σου έχασες, δεν είσαι καπετάνιος

 

Του Αντώνη Β. Καραμπάτσου  


 

Λίγα Λόγια

Καθημερινή ενημέρωση σε όλα τα θέματα που αφορούν την εκπαίδευση.

Με νέο υλικό και πρωτότυπες προτάσεις, στόχος μας είναι να ενημερώνει κάθε ενδιαφερόμενο και να βοηθάει καθένα που θέλει να ασκεί διδακτικό ή καθοδηγητικό έργο.

Google Maps

Στοιχεία Επικοινωνίας

Επικοινωνήστε